.
.
.
*Περπατούσα και αναρωτιόμουν γιατί ζαλίστηκα πάλι με την πρώτη τζούρα.
Τώρα σκέφτομαι οτι ίσως είναι γιατί τελευταία δουλεύω περισσότερο απ' όσο κοιμάμαι, πίνω περισσότερο απ'όσο τρώω, καπνίζω συχνότερα απ'όσο αναπνέω.
Βλέπω συχνότερα εφιάλτες απ'όσο ονειρέυομαι. Ίσως γι'αυτό.
*Κάποτε θα νιώσω ευτυχισμένη. Μια στιγμή εννοώ. Με παρακαλώ να το προσέξω.
"25/4/2013, 22:41, Κοιτάζω τ'αστέρια και δεν θέλω να τα φτασω. Τα περιμένω."
*Θέλω μια μέρα να μείνω στο κρεβάτι και να μην σηκωθώ για τίποτα και για κανέναν.
Ναι καλά. Αχαχαχα!
*M' αρέσουν πάντως τα όνειρα -τόσο γοητευτικά. Και δεν σηκώνουν μαγκιές.
"Φίλε μου ξέχνα τον καθρέφτη, τώρα βλέπεις από πίσω."
Ράγισε κι ο καθρέφτης μου.
* Όσο σε κοιτάζω τόσο ομορφαίνεις -το κάνουν τα μάτια σου αυτό. Βουτιά στην κόρη τους και φτάνεις στον ουρανό. Ή στη θάλασσα.
~για σας τους τρεις~.
*"Και για μια στιγμή ευχήθηκα να ήμουν εσύ. Για να με αγαπάει κάποιος τόσο!
Από την άλλη, δεν θα είχα εσένα."
* Ξέρεις γιατί μ'αρέσει να ζωγραφίζω; Μ΄αρέσει όταν ο εαυτός μου απλώς βλέπει. Όχι όπως είναι τα πράγματα -ειλικρινά δεν έχω ιδέα-, απλώς όπως του ζητάνε να τα ζωγραφίσει.
Πάντα τους λέω ναι!
* Νομίζω οτι η αγάπη μου για τον ουρανό είναι μεγαλύτερη από την αγάπη μου για τη θάλασσα.
Ίσως επειδή δεν έχω καλή σχέση με τους καθρέφτες. Ή ίσως επειδή ο ουρανός είναι πιο ειλικρινής -η άλλη η κυρία, φρόντισε να ξεγελάσει τους πάντες με το αλάτι της.
Αφού μόνο γι' αυτόν έχει μάτια, ποιόν κοροϊδεύει.
*Στο μπαλκόνι. Σκοτάδι, τσιγάρο, κρασί και μουσική στ'αυτιά (δική μου). Σχεδόν ευτυχία.
Δίπλα μου είναι μια άδεια καρέκλα -γιατί δεν τη μαζεύω;
*Έχω γίνει σκέτος βραχνάς στο δωμάτιό μου. Πρώτα το φτιάχνω όμορφο -πως να μην είναι φιλάρεσκο μετά- και μετά το ραντίζω με καφέ, το πασπαλίζω με στάχτη, το πιτσιλάω με μπογιά, του πετάω χαρτιά. Ή και ρούχα.
"Γυναίκες", θα λέει.
*Και οι λίμνες είναι ειλικρινείς, καμμία σχέση με τη θάλασσα. Μπορεί να είναι καθρέφτες αλλά ξέρουν οτι χωράνε μόνο ένα μικρό κομματάκι (3 σύννεφα και 10 αστεράκια), πως να το πάρουν πάνω τους μετά; Μία από αυτές κάποτε μου έμαθε τί είμαι. Θα σου πω γι'αυτή.
*(Θεοί, γράφω για λίμνες. Πρέπει να κοιμηθώ. Και να ξαναπιώ καφέ. Με όποια σειρά να 'ναι.)
*Λίγο ακόμα και θα έγραφα για τη σελήνη. Κάποτε. Είναι από τα μυστικά άλλωστε.
.
.
.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου